Klauwpedicure Emiel Hochstenbach: "Ik heb liefde voor het vak!"

Bijgewerkt op: feb 18

Emiel Hochstenbach (61) is al sinds jaar en dag klauwpedicure. Waarom is hij dit van beroep en wat vind hij zo leuk aan dit vak? We raken in gesprek met Emiel: wat drijft hem, wat houdt zijn werk in en hoe kijkt hij, door zijn jarenlange ervaring, naar de sector?


Een klauwpedicure (ofwel klauwbekapper) zorgt er voor dat de klauwen van de koeien in goede conditie blijven. Dit doen ze door meerdere keren per jaar de klauwen van de koeien bij te werken. Dit is in principe hetzelfde als nagels knippen bij mensen. Doordat de dieren niet vrijwillig een poot op kunnen tillen wordt hierbij gebruik gemaakt van een klauw bekapbox. Deze is voorzien van een takel die poot voor poot optilt, om zo goed bij de poten van het dier te kunnen. Op deze manier blijven de dieren rustig tijdens de pedicure behandeling. Wat een luxe leven!

Kun je ons vertellen wat je werk inhoudt?

"Een veehouder belt mij wanneer een koe slecht loopt. Ik bekap de klauwen van de koeien en zo probeer ik klauwaandoeningen te voorkomen. Dit draagt weer bij aan een gezonde veestapel."


Hoelang ben je al klauwpedicure?

"Ik ben officieel vanaf 1993 bezig maar eigenlijk doe ik het al sinds 1986. Het is eigenlijk als hobby begonnen. Mijn oudere broer Wim begon in 1982 met klauwen bekappen en ik hielp hem mee met het vee drijven. Zo ben ik in het wereldje gerold."

Wat voor bedrijven bezoek je?

"Ik bezoek voornamelijk melkveebedrijven maar ik kom ook op vleesveebedrijven. Daarnaast bekap ik soms ook runderen die in natuurgebieden lopen. Zo komt het wel eens voor dat wandelaars zien dat een koe niet goed loopt. Op dat moment wordt het dier uit het natuurgebied gehaald en die ga ik dan bekappen. Ook moet ik soms showkoeien bekappen voordat ze naar de rundveeshow gaan."


Wat vind je het leukste aan het werk?

"Ik vind het in eerste plaats een hartstikke dankbaar beroep. Wanneer ik zie dat een koe moeilijk loopt en die ik vervolgens bekap, waardoor de koe weer fijn wegloopt, doet me dat een plezier. Ik heb echt liefde voor het vak en beoefen mijn beroep niet met 100% maar met 200% uit!"

Waar haal je echt voldoening uit?

"Voornamelijk het werk. Het bekappen van de klauwen en het werken tussen de dieren. Het reizen daarentegen is wat minder leuk want we hebben een hele grote regio. Wanneer we ver moeten rijden zijn dit vaak grote bedrijven want dan is het de moeite om ernaar toe te gaan. Ik ga ook naar de Eiffel in Duitsland, daar zijn een groepje bedrijven van elk 60 koeien en dan is het de moeite om er heen te gaan."


Welke belangrijke lessen heb je geleerd tijdens het uitoefenen van je vak?

"Altijd rust bewaren. In alles. Ik ben van nature al een rustig persoon. De uren die ik in de stal werk, maken me niets uit. Ik ben gewoon van mening, wanneer een koe slecht loopt moet je die bekappen. Mijn werk is ook niet tijdsgebonden. Ik heb geen vaste werk tijden, maar heb wel veel lange dagen."

Wat is het meest speciale wat je op de werkvloer hebt meegemaakt?

"Ik had eens een koe die heel slecht liep. Dus toen ben ik naar die boer gegaan om deze te bekappen. Toen we bijna klaar waren met bekappen en ik de poot wilde laten zakken, begon de koe te kalven. Dat was speciaal en mooi tegelijk!"


"Ook had ik ooit een werknemer die een koe in de bekapbox moest drijven. Op dat moment trapte de koe hem heel hard in zijn vitale delen en viel hij op de grond. Hij keek helemaal wit! Gelukkig had hij al twee kinderen haha!"


"Een leuk en ander bijzonder verhaal is dat ik een stier heb mogen bekappen die naar EuroTier (Europese veebeurs in Hannover) ging als showmodel. Deze stier was op dat moment de grootste stier van Europa en woog ongeveer 2200 kilo. Het was een bijzonder waardevol dier van maar liefst 25.000 euro! De stier liep slecht en mij werd gevraagd om deze te bekappen anders ging hij naar de slacht. Voordat ik de stier ging bekappen, heb ik eerst gekeken of de stier rustig was, want veiligheid staat voorop. Ik heb gezegd; als de stier rustig blijft is het goed, als hij toch onrustig wordt is het helaas en dan ga ik hem niet bekappen. Ik heb hem ook niet laten verdoven want voordat je het dier een spuitje geeft, bouwen ze al veel stress op en dan werkt het verdovingsmiddel niet goed."

"Ik heb de stier gelukkig kunnen bekappen en daarna is hij naar EuroTier gegaan. Het was achteraf grappig maar tegelijkertijd ook gevaarlijk. Deze stier paste eigenlijk helemaal niet in de bekapbox. Omdat hij zo veel woog en zo groot was stak hij een halve meter achteruit. Dat was wel echt oppassen!"


Wat wil je dat de burger mee krijgt vanuit jou als klauwpedicure?

"Misschien dat we niet voor niets gebruik maken van machines. Het klauwbekappen is namelijk een intensieve arbeid. Mensen kunnen misschien afschrikken door de grote machines die we gebruiken. Maar om de arbeid te verlichten èn het beter verzorgen van de klauwen gebruiken daarom deze machines."

Wat vind je van de manier waarop de burger naar de boer kijkt?

"Ik vind dat de burgers iets meer naar de agrarische sector moeten kijken. Dus dat ze meer in contact moeten staan met boeren. Ze moeten zien dat het allemaal niet voor niets gaat en dat het veel arbeid kost. Veel kinderen weten het verschil niet tussen hooi en stro of denken dat chocomel uit een bruine koe komt. Een dagje op een agrarisch bedrijf rondkijken zou heel leerzaam zijn voor kinderen."


Tegen wie kijk je op en waarom?

"Nou niet opkijken, maar ik bewonder de band tussen mijn broer en mij. We spreken elkaar heel veel en we schakelen hetzelfde. We overleggen veel om elkaar scherp te houden en houden elkaar in stand."


We bedanken Emiel voor zijn leuk en interessant verhaal!



Tekst: Wils Verberne



1,168 keer bekeken0 reacties